Hieronder een niet geheel willekeurige selectie van teksten die ik in de afgelopen decennia heb geschreven. Natuurlijk heb ik veel geschreven over psychologie en managementvaardigheden. Maar ik wil me daar zeker niet toe beperken.

Tussen Big Bang en Zwart gat
Het was een tijd geleden dat ik voor de gedrukte media schreef. Dit artikel was voor Profiel, het personeelsblad van het ministerie van Verkeer en Waterstaat. Profiel bestaat niet meer; het ministerie van Verkeer en Waterstaat trouwens ook niet. Maar dit drukwerk blijft altijd bestaan.

Subtiele onderschatting
Het eerste artikel dat ik helemaal op eigen initiatief schreef. De Volkskrant wilde het niet plaatsen omdat het niet binnen één van de katernen paste. Wetenschap, maatschappij, opinie, daar raakte ze van in de war. Het Landelijke Bureau Rassendiscriminatie vroeg me of zij het mochten plaatsen. Natuurlijk.

Een kunstzinnig eiland
Voor Air Holland mocht ik mijn vakantie naar Lanzarote weer terugverdienen. Door een artikel te schrijven over het eiland en de kunstenaar César Manrique. Deze stijl van schrijven vind ik bijzonder leuk. Het eiland overigens ook.

Boeken
Het zijn nog niet de boeken waar ik beroemd mee wil worden. Maar dat wil niet zeggen dat ik me er voor moet schamen. In opdracht van Kluwer schreef ik zes boekjes en twee boeken over onderwerpen die met sociale vaardigheid te maken hebben.

Agressieve beeldbuiskinderen
Een psycholoog schrijft over psychologie voor Psychologie. In mijn geval een artikel over de invloed van televisiegeweld op kinderen. Daar bleef het ook bij. Voor een psycholoog is het schrijven in een blad vrijwilligerswerk. Jammer.

Eigen werknemer als ambassadeur
Voor diverse bladen in de zorg schreef ik artikelen. Vooral over alles wat met personeel en personeelsmanagement te maken heeft. Voor Zorg en Ondernemen schreef ik over de problemen van personeelswerving in de zorg.

Imagocampagne is onderschatting probleem
Ook voor de zorg. Ook over werving en selectie.

Buitenpost: Twee droomlanden
Van de KLM mocht ik medewerkers over de hele wereld interviewen. Helaas bleef het bij telefonische interviews. Maar het gaf me toch het gevoel van reizen.

Iedereen kan met computer zelf ondernemer spelen
Mijn stage voor het Vrije Volk duurde drie maanden. Ouderwetse journalistiek. Typmachines. Telex. Rokende redacteuren. Teveel artikelen over het tachtigjarig jubileum van al die opa's en oma's van Rotterdam. Wel leerzaam. Het Vrije Volk is niet meer.

Citeren
Ach, wat lief. En wat studentikoos. Dat klopt. Eindelijk mocht ik schrijven zonder de strenge blik van docenten of redacteuren. Ik was de hoofdredacteur van het faculteitsblad en heb heerlijk kunnen experimenteren met mijn columpje. Van die experimenten heb ik veel meer geleerd dan van het commentaar van menig docent.